Zakazane Strony Bibliography

On By In 1

Aktualizacja [17.07.2017]: Ministerstwo Finansów zablokowało kolejne strony internetowe. Z początkowych 482 liczba nieosiągalnych domyślnie witryn wzrosła do 685. Wśród „zneutralizowanych” zagrożeń dla polskiej gospodarki znalazły się liczne popularne serwisy, w tym jeden z gigantów e-pokera: Pokerstars. Wygląda na to, że „Rejestr Domen Służących do Oferowania Gier Hazardowych Niezgodnie z Ustawą” jest łatany i najpewniej będzie nadal. 

News [01.07.2017]: Dziś polski Internet stał się (częściowo) uboższy o prawie 500 stron. Jako kolejny element ustawy antyhazardowej 1 lipca zaczyna obowiązywać rejestr stron zakazanych, w którym znajdują się internetowe serwisy nielegalnych usług bukmacherskich, kasyn sieciowych itp.

Obecnie na liście znajdują się 482 pozycje, ale można domyślać się, że w najbliższych miesiącach rejestr będzie się rozrastał. Cel jest taki, by trafiły do niego wszystkie nielegalne strony hazardowe. 

Nad projektem czuwa Ministerstwo Finansów, które szacuje, że dzięki takim zabiegom do budżetu każdego roku wpłynie dodatkowe 1,5 miliarda złotych. W jaki sposób? Ano w taki, że osoby do tej pory wchodzące na strony nielegalne, będą udawać się na serwisy legalnych podmiotów – tych, którzy mają zarejestrowaną działalność w Polsce i płacą tutaj podatki.


Taki komunikat wyświetla się internaucie,
który chce odwiedzić stronę z rejestru stron zakazanych.

To jednak nie do końca tak. Fakty są bowiem takie, że strony mają być blokowane przez dostawców Internetu. Rzecz w tym, że wystarczy użyć VPN albo innego narzędzia „przekłamującego” adres IP, a strony stają przed internautami otworem.

Dostawcy Internetu nie mogą jednak lekceważyć tego przepisu. Za nieblokowanie stron internetowych z rejestru (najpóźniej 48 godzin po ich dodaniu) grozi im kara grzywny w wysokości sięgającej pół miliona złotych (przynajmniej na początek). Najwięksi dostawcy szybko jednak się przystosowali do wytycznych.

Utrudnić dostęp do usług mają jeszcze operatorzy płatności. Ci mają 30 dni na zablokowanie możliwości dokonywania transakcji związanych z domenami w rejestrze. Dotyczy to jednak firm działających w Polsce, zagraniczne mogą nadal działać „po staremu”.

Inna sprawa to, jak informuje Money, że Ministerstwo Finansów zapomniało o kilku dużych i popularnych wśród internetowych hazardzistów stronach, które wciąż są dostępne dla polskich internautów. Chodzi tu głównie o usługi pokerowe. To pewnie szybko zostanie jednak nadrobione.

Źródło: Money, Totolotek, MF. Foto: fielperson/Pixabay (CC0)

Erich von Däniken (ur. 14 kwietnia1935 w Zofingen) – szwajcarskipisarz i publicysta, autor koncepcji wpływu istot pozaziemskich na życie ludzi w czasach przedhistorycznych (tzw. paleoastronautyka).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Däniken uczył się w Kolegium św. Michała we Fryburgu. Następnie pracował jako dyrektor hotelu, w wolnych chwilach poświęcając się swojej pasji.

Od 1968 roku wydaje książki, w których sugeruje, że Ziemia w ciągu tysiącleci była odwiedzana przez kosmitów, po których pozostały liczne ślady. Autor twierdzi, że wiele budowli i znalezisk, pochodzących z dawnych epok, nie mogło być wykonanych znaną wówczas prymitywną techniką, co sugeruje, że nasi przodkowie musieli korzystać z wiedzy przekazanej im przez pozaziemską cywilizację. Przykładami, zdaniem Dänikena, są Stonehenge, piramidy w Egipcie itp.

Paleoastronautyka[edytuj | edytuj kod]

Swoje hipotezy Däniken popiera m.in. następującymi argumentami: opis zburzenia Sodomy i Gomory (Rdz 19) może być opisem wybuchu bomby atomowej, objawienie Ezechiela (Ez 1) może być opisem lądowania statku kosmicznego itd. Podobne opisy zawierają również inne dzieła – indyjskie (Mahabharata), mezopotamskie (Epos o Gilgameszu) i inne. We wszystkich tych opisach, zdaniem Dänikena, kosmici widziani są przez prymitywnych ludzi jako bogowie, którzy przybyli z gwiazd. Opisuje też kult cargo, gdy amerykańscy żołnierze widziani byli przez mieszkańców wysp Pacyfiku jako boskie istoty, od których można było uzyskać tajemnicze podarki. Po wielu latach można było potem napotkać świątynie ku czci tych nowych bogów, budowane na wzór lotnisk polowych.

Oprócz źródeł pisanych, które można wieloznacznie rozumieć i tłumaczyć, sporo poszlak zawierają rysunki i rzeźby. Przykładowo, na pustyniNazca (Ameryka Południowa) znajdują się dokładne rysunki, wyryte w płaskim i twardym gruncie, które jednak są widoczne dopiero ze znacznej wysokości. Oczywiście, kiedy powstawały te rysunki, nie było możliwe dla twórców obejrzenie dzieła, a więc jest ono – zdaniem Szwajcara – pozostałością po dawnym kulcie cargo powstałym po lądowaniu pojazdu kosmicznego[1].

Kultura Ameryki Południowej zawiera wiele innych dziwnych rysunków, które zdaniem Dänikena przedstawiają: rakiety, postacie w tajemniczych hełmach, dinozaury, czy wreszcie transplantację serca dokonywaną przez starożytnego chirurga.

Sukces[edytuj | edytuj kod]

Teorie pisarza zdobyły wielką popularność wśród czytelników na całym świecie. Jego książki przetłumaczono na ponad trzydzieści języków, a łączny nakład przekroczył 60 milionów egzemplarzy (stan na 1999[2]). Nakręcono również serial telewizyjny, oparty na książkach Dänikena. W Polsce dużą popularność zdobyła seria komiksowa Według Ericha von Danikena (scenariusz Arnold Mostowicz i Alfred Górny, rysunki Bogusław Polch).

W 2003 roku w szwajcarskim Interlaken otwarty został park rozrywki, którego celem jest propagowanie poglądów Dänikena[3].

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Stosunek nauki do tez Dänikena jest zdecydowanie krytyczny. Jego poglądy są zbliżone do poglądów Zecharii Sitchina i również uznawane za pseudonaukowe[4]. Obszerną krytykę twierdzeń Dänikena wraz z omówieniem przykładów jego błędnych dowodów przedstawia szereg publikacji naukowych oraz popularnonaukowych[5].

Książki Dänikena przetłumaczone na język polski[edytuj | edytuj kod]

Lata 60.

Lata 70.

  • Siejba i Kosmos (Aussaat und Kosmos, 1972)
  • Mój świat w obrazach (Meine Welt in Bildern, 1973)
  • Objawienia (Erscheinungen, 1974)
  • Dowody (Beweise, 1977)
  • W krzyżowym ogniu pytań (Im Kreuzverhör, 1978)
  • Prorok przeszłości (Prophet der Vergangenheit, 1979)

Lata 80.

  • Podróż na Kiribati (Reise nach Kiribati, 1981)
  • Strategia bogów (Strategie der Götter, 1982)
  • Kocham cały świat (Ich liebe die ganze Welt, 1983)
  • Dzień w którym przybyli bogowie (Der Tag an dem die Götter kamen, 1984)
  • Czy się myliłem (Habe ich mich geirrt?, 1985)
  • Wszyscy jesteśmy dziećmi bogów (Wir alle sind Kinder der Götter, 1987)
  • Oczy Sfinksa (Die Augen der Sphinx, 1989)
  • Kosmiczne ślady (Kosmische Spuren, 1989)

Lata 90.

  • Ślady istot pozaziemskich (Die Spuren der Ausserirdischen, 1990)
  • Kosmiczne miasta w epoce kamiennej (Die Steinzeit war ganz anders, 1991)
  • Zagadki w dawnej Europie (Die Rätsel im alten Europa, 1991)
  • Szok po przybyciu bogów (Der Götter-Schock, 1992)
  • Nowe kosmiczne ślady (Neue kosmische Spuren, 1992)
  • Śladami wszechmogących (Auf den Spuren der Allmächtigen, 1993)
  • Dziedzictwo Kukulcana (Das Erbe von Kukulkan, 1993)
  • Antyczni kosmonauci (Raumfahrt im Altertum, 1993)
  • Przesłania i znaki z Kosmosu (Botschaften und Zeichen aus dem Universum, 1994)
  • Obcy z Kosmosu (Fremde aus dem All, Kosmische Spuren: neue Funde, Entdeckungen, Phänomene, 1995)
  • Dzień Sądu Ostatecznego trwa od dawna (Der jüngste Tag hat längst begonnen – die Messiaserwartung und die Außerirdischen, 1995)
  • Scheda po bogach (Das Erbe der Götter, 1997)
  • Znaki z przeszłości (Zeichen für die Ewigkeit – das Rätsel Nazca, 1997)
  • W imieniu Zeusa (Im Namen von Zeus, 1999)

XXI wiek

  • Bogowie byli astronautami (Die Götter waren Astronauten, 2001)
  • Demaskowanie demaskatorów (Falsch informiert, 2007)
  • Poszukiwacze zaginionej wiedzy (Jäger Verlorenen Wissens, 2008)
  • Zmierzch bogów (Götterdämmerung, 2009)
  • Pozdrowienia z epoki kamiennej (Grüße aus der Steinzeit – Wer nicht glauben will, soll sehen!, 2010)
  • Kosmiczne Tajemnice Majów (Was ist falsch im Maya-Land? – Versteckte Technologien in Tempeln und Skulpturen, 2011)
  • Nieprawdopodobne budowle cywilizacji śródziemnomorskiej (Der Mittelmeerraum und seine mysteriöse Vorzeit, 2012)
  • Ciekawość zakazana! (Neugierde verboten! Fragen-Funde-Fakten, 2014)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Michera – AntyDaniken, Warszawa 1994, ​ISBN 83-902659-1-5​.
  • Grieder Walter – Erich von Daniken: śladami fenomenu, 1997, ​ISBN 83-86096-26-8​, Autoryzowana biografia
  • Peter Krassa – Badacz bogów Erich von Däniken i jego świat, 1997, ​ISBN 83-86096-37-3​.
  • Wiktor Stoczkowski – Ludzie, bogowie i przybysze z kosmosu, tłum. R. Wiśniewski, Warszawa 2005, ​ISBN 83-06-02986-0​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. ↑Erich von Däniken, Czy się myliłem, 1985.
  2. ↑Däniken, Erich von.
  3. ↑Mystery Park w Interlaken. szwajcaria.net. [dostęp 2015-03-19].
  4. ↑Gil, J., 1995: UFO, Däniken i zdrowy rozsądek. Fundacja Rozwoju Centrum Astronomii, Zielona Góra.
  5. ↑Np. Z powrotem na Ziemię (wyd. I, 1980, PIW, wyd. II zmienione, 2001, Prószyński i S-ka).

0 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *